Αλκυονίδες
Κάτι να περισσεύει και κάτι άλλο
μέσα μου να ‘ναι πάντοτε λειψό
λόγους να βρίσκω να ‘χω να αμφιβάλλω
με τρόπο όμως οπωσδήποτε κομψό
Να λέω όλα τα λόγια όπως πρέπει
να κάνω όλα τα βήματα στρωτά
να περιμένει ο νους και να μη βλέπει
το πριν, το τώρα, το σε λίγο, το μετά
Έτσι να με πηγαίνει ο χρόνος πάντα
κι έτσι να τον πηγαίνω εδώ κι εκεί
χωρίς να υπάρχουνε νοήματα, ελπίδες
Αυτός να έχει πάρει τα κουμάντα
κι εγώ να κάνω από συνήθεια τουμπεκί
αναπολώντας κάποιες κάπου Αλκυονίδες
