«
»

VI

Όνειρο

Λαξεύοντας το μάρμαρο, την πέτρα
της άψυχης καρδιάς σου εμένα η  πέννα
κι ενώ κεντούν, στα μάτια τα σφιγμένα
τα βέλη από της θλίψης τη φαρέτρα

Του ύπνου θα κρατήσω την οδύνη
τη θαλπωρή του πάνω μου θα αφήσω
να ταξιδέψει και θα ξεχωρίσω
τον πόνο  ό,τι μπορεί να μεγεθύνει

Σε όνειρο θα δω πως είσαι πέτρα
κι η σμίλη μου  επάνω σου χαράζει
όσες πορείες θέλω να διανύσω

Στο σώμα σου -για να το κατοικήσω-
Το σχήμα του το χέρι μου θα αλλάζει
Αγνοώντας τους κανόνες και τα μέτρα

 

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε την 13/04/2009 στις 12:48 και έχει αρχειοθετηθεί ώς Σονέτα . Μπορείτε να παρακολουθήσετε τυχόν νέες απαντήσεις χρησιμοποιώντας το feed RSS 2.0 Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή ένα trackback από την δικιά σας σελίδα.

5 σχόλια προς “VI”

  1. αλέξανδρος ανδρουλάκης Λέει:
    14/04/2009 στο 00:48

    Δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό και παραθέτω μια παλιά μαντινάδα
    “Θα ξεριζώσω την καρδια να βάλω μαύρο βράχο
    σαν τη δική σου την καρδιά, τέτοια κι εγώ θε να΄χω”

  2. Σοφία Κολοτούρου Λέει:
    15/04/2009 στο 01:38

    Στον ύπνο μου είχε έρθει, με μια σμίλη
    και λάξευε απάνω μου σημεία –
    πριν απ’ την καταιγίδα, ως νημεμία
    που έσμιγε το πνεύμα και την ύλη.

    Αλλά άνοιξαν βαριά τα βλέφαρά μου,
    διαλύθηκε τ’ ωραίο μούδιασμά του –
    μην ήταν ο Μορφέας; Η αγκαλιά του;
    Α! τόσο ζωντανός στα όνειρά μου…

    Κι έλεγα πως μ’ αγκάλιαζε ακόμα,
    σαν άρχισ’ η βροχή εδώ να πέφτει.
    Με τρόμο βλέπω πέτρινο ένα σώμα,

    απέναντί μου, μέσα στον καθρέφτη –
    Η Μέδουσα ήταν, είδα τη ματιά της
    και πέτρωσα πριν νιώσω τ’ άγγιγμά της

  3. natalia Λέει:
    17/04/2009 στο 12:48

    Καλό Πάσχα στιχάκια…

    υγ πρωτη φορα μπηκα σ’ αυτο το blog σου
    καλοριζικο
    εισαι στο νο 6 ? μεχρι τα 100+1 έχεις χρόνο… :)

  4. diastimata Λέει:
    18/04/2009 στο 14:10

    Τις ευχές μου για καλή Ανάσταση

  5. stixakias Λέει:
    22/04/2009 στο 21:30

    #αλέξανδρος:

    βράχο! Ευρύστερνος μού ακούγεσαι :-)

    #Σοφία:
    Χαίρομαι που πάντα βρίσκεις ένα όμορφο τρόπο να συνεχίσεις αυτά που σκέφτομαι

    #natalia:
    Καλησπέρα Ναταλία. Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη. Όντως έχει πολύ δρόμο ακόμα.
    Ευτυχώς όμως δεν έχει μπει χρονικός περιορισμός.

    #Diastimata:
    Ευχές και από μένα Τάκη

Υποβολή απάντησης